Metin Soydeveli-Yazar-Şair

1950 yılında MANİSA-TUGUTLU’DA doğdu. İlkokulu bu şehirde bitirdi. 1962 yılında ailesiyle birlikte İzmir’e göç etti. Sonraki yaşantısını ve tahsil hayatını İzmir’de sürdürdü.

30 Mart 2013 Cumartesi 23:58
Metin Soydeveli-Yazar-Şair

1950 yılında MANİSA-TUGUTLU’DA doğdu. İlkokulu bu şehirde bitirdi. 1962 yılında ailesiyle birlikte İzmir’e göç etti. Sonraki yaşantısını ve tahsil hayatını İzmir’de sürdürdü.

 

Gençlik yıllarında başlayan şiir yolculuğuna uzun bir ara verdikten sonra 2005 yılında tekrar başladı. O tarihte Karşıyaka Belediyesi Veysel Çolak şiir atölyesi çalışmalarına katıldı ve halen bu atölyeye devam etmektedir. Şiir ve şiir üzerine yazılmış makale, yorum ve yazıları, şiirleri Şiiristan, Alaz, Kasaba Sanat, Mühür, Şiir Takası, Silgi ve çeşitli dergilerde yayımlandı. Birkaç Şiir Antolojisinde yer aldı.

 

2010 yılı Nisan ayında İlk şiir kitabı“ İNSANA GÖMÜLÜR AŞK” adıyla Etki yayınlarından çıktı. 2012 yılı Şubat ayında ikinci şiir kitabı “HELME” Mühür yayınlarından çıktı.

 

İnsan Kaynakları Yöneticisi olarak çalışma hayatına devam etmektedir. Yaşamını, 38 yıldır hayatı mutlulukla paylaştığı eşi Nimet Soydeveli’yle İzmir Çiğli ilçesinde sürdürmektedir.

 

Şiir ve öyküler tüm yaşantısını doldurmakta, diğer insanlarla kendini eşitleyebilmek için şiire sarılmaktadır.

 

 

 

 

Helme

 

Sürsem cezveleri yüreğime

Közünde kahve telvelenir

Kaçırma bakışlarını gözlerimden

Ömrüm gözlerinde helmelenir

 

 

 

Arşe

 

 

Arşesinden bir tel kopsa

Yırtılır kemanın sesi

Hedefsiz “si”ler tırmalar

Bozulur gecenin melodisi

 

Nalları dikince at,

Başlar tel kapma savaşı

Bayram eder keman ve arşesi

Notalar dökülür çayıra, çimene

Konacak yer arar kelebekler

Ne çare; kuyruğu titretmiştir at

Ne can kalmıştır, ne yelesi

Artık kelebek neyine

 

 

Ballıkuyu

 

 

 

Bir uçtan bir uca mahyalar assam

Kaybolur gider gerdanında

 

Topuktan, sabah erken çıkmak lazım

Yol uzun, Ballıkuyuya

 

 

 

 

İpek Mendil

 

Bir sen vardın içimde, bir de…

Elimden düşürmediğim o ipek mendil

 

Öylesine değersizleşti ki aşklar

Hangi cebime elimi atsam, kullanılmadan

Buruşmuş birkaç kâğıt mendil

 

Son zamanlardaki hastalığım bu, alışkanlığım

 

Korkular sarıyor içimi

Sanki sensiz kalacakmışım gibi bir duyguya kapılıyorum

 

Her cebimde birkaç kâğıt mendil

Nerede, terimi silmeye kıyamadığım

O, tek ipek mendil

 

Hazırlayan: Hikmet Metin Çavdar

 

 

hikmet_metin_cavdar@hotmail.com      twitter.com/metincavdar

Bu habere yorum yapan ilk siz olun!

  • Ad Soyad:

  • Yorum:

  •  

    @name x

  • UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.
    TÜMÜ Yazarlar
    Hava Durumu

    SPOR TOTO SÜPER LİG

    Tür seçiniz:
    Arşiv